سیاه شدن سر استخوان ران

نحوه ایجاد بیماری سیاه شدن سر استخوان ران در ناحیه لگن (نکروز) و معرفی آن

متخصص ارتوپد

نکروز آواز کولر سراستخوان ران (Avascular Necrosis of the femoral head) که به استئونکروز (Osteonecrosis) نیز معروف است در زبان عامیانه به عنوان سیاه شدن سر استخوان ران یا مفصل لگن شهرت دارد. این بیماری به این گونه است که به دلایل مختلف خون رسانی به استخوان سر ران دچار مشکل می شود که این امر موجب مرگ استخوان می شود. استخوانی که دچار مرگ شده است کارایی و سختی و مقاومت خود را از دست خواهد داد. این استخوان در حالت عادی و در زمانی که دچار مرگ نشده بود به راحتی وزن بالا تنه را تحمل می کند اما وقتی که در اثر بیماری نرم شد دیگر توانایی سابق را نخواهد داشت. این امر موجب می شود که استخوان، وزن بالا تنه را نتواند تحمل کند و شروع به تغییر شکل کند و شکل اش تغییر می کند. تغییر شکل در این استخوان به این گونه است که به مرور زمان پهن می شود و شکل گرد و کروی خود را از دست خواهد داد. این تغییر شکل در سطح بالایی استخوان بروز خواهد کرد که بیشترین نیروها نیز به همین قسمت استخوان وارد می شود.

بعد از اینکه سر استخوان تغییر کرد، شکل جدید

استخوان با سایر قسمت های بدن هماهنگی نخواهد داشت، این گفته به این معنی می باشد که انحنای سر استخوان ران یا همان فمور و حفره استابولوم دارای هماهنگی سابق با استخوان تغییر کرده نخواهند بود. به همین دلیل این دو استخوان در ناحیه مفصل به راحتی و آسانی حرکت نمی کنند و این امر موجب می شود که دو سطح ناهماهنگ ساییدگی را در یکدیگر به وجود بیاورند که این موضوع باعث می شود مفصل نیز دچار ساییدگی بشود.

سیاه شدن سر استخوان ران در کودکان به بیماری پرتس معروف می باشد.

سیاه شدن سر استخوان ران

تشخیص و درمان سیاه شدن سر استخوان ران (نکروز)

برای تشخیص بیماری سیاه شدن سر استخوان ران پزشک ابتدا با بیمار در مورد نوع درد و محل درد صحبت می کند و سپس محل شکستگی و حرکات آن را در بیمار مورد بررسی قرار می دهد. اما تشخیص اصلی با استفاده از نتایج رادیوگرافی ساده انجام می گیرد.این بیماری در رادیوگرافی به این صورت دیده می شود که ابتدا سر استخوان ران کاهش تراکم دارد و پس از چند ماه سر استخوان ران تغییر شکل مشهودی را نیز  خواهد داشت.

در مواردی که بیماری مراحل اولیه خود را طی می کند تصاویر رادیوگرافی برای تشخیص بیماری سیاه شدن سر استخوان ران کمک چندانی نمی کنند. به همین خاطر در این موارد از ام آر آی استفاده می شود که دارای حساسیت بیشتری در این مورد می باشد.

درمان سیاه شدن سر استخوان ران

عمل جراحی غالب ترین راه حل درمان بیماری سیاه شدن سر استخوان لگن می باشد. اگر بتوان این بیماری را در مراحل اولیه پیش روی  بیماری تشخیص داد امکان اینکه خون رسانی در قسمت سر استخوان ران را بتوان دوباره احیا کرد وجود دارد که این امر موجب می شود که بتوان بیماری را درمان کرد. در درمان این بیماری از عمل جراحی باید استفاده کرد که  معمول ترین عمل جراحی، جراحی دکمپرشن سر استخوان ران (Decompression) می باشد.

در این روش به منظور کاهش فشار داخلی استخوان و درد بیمار به وسیله مته ای که دارای سری به قطر چند میلی متر می باشد؛ در ناحیه سر و گردن استخوان ران یک یا چند تونل را به وجود می آورند.

برای انجام این عمل یک شکاف خارجی در ناحیه خارجی لگن به وجود می آورند که به وسیله آن شکاف پزشک می تواند رادیوگرافی کامپیوتری را هدایت کند و تونل های سر ران را به وجود بیاورد.

اما اگر بیماری به قدری پیشرفته باشد که سر استخوان ران را دچار تغییر شکل کرده باشد دیگر این روش درمانی کارایی ندارد و باید از مفصل مصنوعی استفاده کرد و مفصل ران را باید تعویض کرد. در مواردی این چنینی سر استخوان ران به طور کامل باید تعویض شود.

علت های سیاه شدن سر استخوان ران در ناحیه لگن (نکروز)

هر عامل یا عارضه ای که به موجب آن خون رسانی به استخوان سر ران دچار اختلال شده و یا به کلی مختل شود، باعث ایجاد بیماری سیاه شدن سر استخوان ران می شود. برخی از مهم ترین این علت ها عبارتند از:

  • استفاده از الکل و مواد مخدر تزریقی
  • عفونت مفصل ران
  • مصرف داروهای حاوی کورتون یا کورتیکوستروئیدها
  • عارضه لغزش سر استخوان ران
  • شکستگی گردن استخوان ران یا در رفتگی مفصل ران
  • غواصی حرفه ای به مدت طولانی
  • کم خونی داسی شکل، بیماری گوشه، بیماری کرون و لوپوس، در آرتریت روماتوئید،التهاب لوزالمعده
  • عارضه دررفتگی مادرزادی مفصل ران

سیاه شدن مفصل ران اغلب بیماری دو طرفه می باشد. یعنی اگر در یکی از ران ها این بیماری دیده شد انتظار می رود که در ران دیگر هم وجود داشته باشد و یا به زودی به وجود بیاید.

سیاه شدن سر استخوان ران

نشانه های بیماری سیاه شدن سر استخوان ران

مهم ترین نشانه در این بیماری درد بیمار در ناحیه ران می باشد، دردی که اغلب در کشاله ران و در قسمت جلویی ران حس می شود.این درد در اوایل شروع بیماری شدت کمی را دارد و فقط زمانی که فعالیت بدنی شدید باشد بروز می کند. اما با رشد و افزایش شدت بیماری، بیمار حتی در فعالیت های روزانه نظیر راه رفتن نیز دچار درد در ران می شود. وقتی که بیماری به اوج خود برسد بیمار حتی در زمان استراحت نیز حس درد را خواهد داشت.

این درد امکان انتشار به ناحیه ران و لگن و حتی زانو را نیز خواهد داشت.

در طی پیشروی روند بیماری مفاصل بیمار خشک شده و در انجام حرکت هایش دچارمحدودیت هایی می شود که منجر می شود بیمار در راه رفتن لنگیدن را داشته باشد، علت این امر این است که سر استخوان ران تغییر شکل می دهد و کوتاه می شود. به همین دلیل  اندام تحتانی نیز کوتاه می شود و این کوتاهی باعث می شود لنگش بیمار بیشتر نیز بشود.اگر بیماری به مدت طولانی در بدن فرد بیمار باقی بماند باعث می شود که ران و عضلات لگن فرد لاغر و ضعیف بشوند

در رفتگی مادرزادی لگن

در رفتگی لگن در بزرگسالان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده − هفت =