الکتروفورز

الکتروفورز

آزمایشگاه در اهواز ، آزمایشگاه

الکتروفورز، حرکت مولکول های حاوی بار در محلول، با کمک عبور یک میدان الکتریکی از ترکیب مورد نظر، در جهت الکترود حاوی بار مخالف است. به دلیل تفاوت در شارژ الکتریکی، شکل و اندازه، مولکول ها و اجزای مختلف یک ترکیب با سرعت های متفاوتی مهاجرت می کنند، بنابراین به بخش های مجزا تفکیک خواهند شد، از این رو الکتروفورز به عنوان یک ابزار آنالیزی ساده و سریع مورد استفاده قرار می گیرد. این روش نه تنها برای آنالیز و خالص سازی مولکول های بسیار بزرگ مانند پروتئین ها و اسیدهای نوکلئیک استفاده می شود، بلکه برای مولکول های باردار ساده تر از جمله قندهای باردار، اسید آمینه ها، پپتیدها، نوکلئوتیدها و یون های ساده نیز کاربرد دارد. الکتروفورز در تحقیقات بیولوژیکی و بیوشیمیایی، شیمی پروتئین ها، فارماکولوژی، پزشکی قانونی، یافته های بالینی،  علم دامپزشکی، کنترل غذا و همچنین زیست شناسی مولکولی مورد استفاده قرار می گیرد.

الکتروفورز پروتئین

الکتروفورز پروتئین های سرم روشی آسان و ارزان برای جداسازی و بررسی کمی پروتئین های سرم و ادرارمی باشد که بر اساس بار خالص، اندازه و شکل آن ها انجام می شود. سرم حاوی بیش از هزار پروتئین است که هر یک عملکردهای ویژه خود را دارند و غلظت آنها تحت شرایط پاتولوژیک متفاوت، تغییر می کند. پروتئین های سرم بر پایه بار الکتریکی خود به پنج بخش مجزا شامل آلبومین، آلفا 1- گلوبولین (α1)، آلفا 2- گلوبولین (α2)، بتاگلوبولین (β) و گاماگلوبولین (γ) تفکیک می شوند.

ارزیابی اجزای پروتئین های سرم برای تشخیص، بررسی و کنترل دوره بیماری مبتلایان به سرطان (لنفوم، میلوما)، بیماری های
روده ای- کلیوی همراه با دفع پروتئین، اختلالات کبدی، اختلالات ایمنی، مونوکلونال گاماپاتی ها، میلوم متعدد، ماکروگلوبولینمی والدن اشتروم، سوء تغذیه و بیماری های مزمن همراه با ادم استفاده می گردد.

روند جداسازی پروتئین ها شامل قرار دادن آن ها در یک ماتریکس و سپس مشاهده ی حرکت پروتئین در حضور یک میدان الکتریکی می باشد. پروتئین ها از اتصال کووالان اسید آمینه ها تشکیل شده اند  و دارای اندازه و بارهای الکتریکی متفاوتی هستند، بنابراین می توان آنها را از نظر الکتروشیمیایی جدا نمود. پروتئین ها در یک بافر قلیایی (PH=5.8-9) شارژ منفی می گیرند و از الکترود منفی به سمت الکترود مثبت مهاجرت می کنند. ماتریکس الکتروفورز، ژل آگارز است و پروتئین ها بر اساس تراکم بار سطحی خود از یکدیگر جدا می شوند.

پروتئین توتال

پروتئین ها در ساختار عضلات، آنزیم ها، هورمون ها، پروتئین های ناقل و سایر اجزای عملکردی و ساختاری بدن شرکت می کنند.  سطح پروتئین های سرم در سوء تغذیه ، بعد از جراحی، بیماران دچار سوختگی، مبتلایان به انتروپاتی و اوروپاتی کاهش می یابد. همچنین در سه ماهه سوم بارداری کاهش میزان پروتئین توتال مشاهده می شود. در بعضی بیماری ها مانند بیماری های مزمن کبدی فقط آلبومین کاهش می یابد و میزان گلبولین ها طبیعی بوده و یا برای حفظ سطح کلی پروتئین تام افزایش یافته اند. در این بیماری ها اگر نسبت آلبومین به گلبولین را اندازه گیری نمایید، این تغییرات قابل شناسایی خواهند بود. به طور معمول این نسبت  باید از 1 بیشتر باشد.  در بعضی از بیماری ها نظیر مولتیپل میلوما و گاماپاتی ها  افزایش سطح پروتئین توتال روی می دهد. پروتئین توتال سرم ترکیبی از پره آلبومین، آلبومین و گلوبولین ها می باشد. در انجام الکتروفورز پروتئین آلبومین با فاصله بیشتری حرکت نموده است، به دنبال آن تعدادی باند گلوبولینی که به ترتیب β،α2،α1 ( معمولا به β1 و β2 تجزیه می شود) و نهایتا  γ گلوبولین مشخص می شوند.

 

مقادیر طبیعی: 8.3 –6.4 گرم در دسی لیتر

آلبومین

آلبومین پروتئین اصلی سرم  که اغلب دو سوم (60 درصد) پروتئین توتال را تشکیل می دهد، در کبد ساخته می شود. مهمترین عمل آلبومین در خون حفظ فشار اسموتیک کلوئیدی می باشد. همچنین آلبومین حمل کننده داروها، هورمون ها و آنزیم ها در خون می باشد. نیمه عمر آن 18-12 روز است. بلندترین قله (به صورت یک تک باند بلند) و نزدیکترین باند به الکترود مثبت را در الکتروفورز به خود اختصاص می دهد.

  • آلبومین معیار خوبی برای ارزیابی عملکرد کبد می باشد.
  • عواملی مانند سوء تغذیه، بارداری، بیماری کبدی (سیروز، هپاتیت و نکروز کبدی)، افزایش حجم خون، عفونت های حاد، سندرم نفروتیک، انتروپاتی های توأم با دفع پروتئین و بیماری های التهابی منجر به کاهش آلبومین می شوند.
  • کم شدن آب بدن (Dehydration) یکی از دلایل افزایش آلبومین می باشد.
  • حرکت بیش از حد آلبومین به سمت آند در نتیجه اتصال به بیلی روبین، اسیدهای چرب غیر استریفیه، پنی سیلین و استیل سالیسیلیک اسید و در بعضی مواقع در پانکراتیت حاد روی می دهد.

مقادیر طبیعی: 5-3.5 گرم در دسی لیتر

هپاتیت c

هپاتیت c چیست

آزمایشگاه در مازندران ، آزمایشگاه پزشکی

هپاتیت به معنای التهاب کبدی است. هپاتیت c نوعی عفونت واگیردار است که توسط ویروس عامل این بیماری ایجاد شده و با حمله به کبد باعث التهاب کبد می شود. اغلب افراد مبتلا به ویروس هپاتیت  (HCV) هیچ علامت و نشانه ای حس نمی کنند، در حقیقت خیلی از آنها حتی ممکن است ندانند که این ویروس در بدنشان موجود می باشد. هپاتیت c یکی از چندین نوع ویروس هپاتیت بوده و عموما به عنوان یکی از جدی ترین این ویروس ها از آن یاد می شود. هپاتیت c از طریق ارتباط با خون آلوده و عموما در پی استفاده از سرنگ مشترک در معتادان تزریقی منتقل می شود.

انواع هپاتیت C

هپاتیت c نوعی بیماری واگیردار کبدی است که افراد با شدت های مختلف به آن مبتلا می شوند، در بعضی از افراد این بیماری فقط چندهفته عمر دارد، درحالیکه در دیگر افراد این بیماری برای مدت یک عمر همراهشان بوده و زندگی آنها را بصورت جدی تهدید می نماید. این بیماری در نتیجه آلوده شدن به ویروس عامل هپاتیت  (HCV) رخ داده و در درجه اول از طریق تماس با خون آلوده وارد بدن می شود. هپاتیت c می تواند مزمن و یا حاد باشد

  • هپاتیت C حاد

این نوع هپاتیت بیماری کوتاه مدتی است که در ۶ ماه اول آلوده شدن به این ویروس رخ می دهد و برای چند هفته باقی می ماند. در اکثر افراد هپاتیتc حاد تبدیل به هپاتیت c مزمن می شود.

  • هپاتیت C مزمن

این نوع هپاتیت بیماری بلندمدتی بوده و زمانی رخ می دهد که ویروس هپاتیت c مدتی طولانی در بدن فرد باقی می ماند. عفونت ویروسی هپاتیت c می تواند باعث مشکلات جدی کبدی از قبیل سیروز کبدی و یا سرطان کبد شود.

هپاتیت-c-چیست

درمان هپاتیت c

درمان هپاتيت C با روش هاي مختلفي انجام مي گيرد، ولي اساس و قسمت مشترک همه درمان ها، آمپولي است به نام اينترفرون. اينترفرون دارويي است که سيستم ايمني بدن را تقويت مي کند و باعث مي شود تا فرد در از بين بردن ويروس ها قوي تر عمل کند.

یک نوع اينترفرون استاندارد داريم که درمان قطعي هپاتيت C است که هفته اي سه بار به همراه قرص هاي مربوطه استفاده مي شود. ولي باید گفت اين آمپول ، عوارض زيادي براي بيمار دارد. همچنين اثر بخشي آن نسبت به داروي جديدتر کمتر است.

نوع جديد اينترفرون را مي توان هفته اي يک بار استفاده کرد و عوارض کمتري هم دارد. اثر بخشي آن 1/5تا 2 برابر انواع قبلي است.

آغاز رابطه جنسی بعد از زایمان

متخصص زنان غرب تهران بیان می کند بعد از زایمان طبیعی و یا سزارین خانم ها باید به سلامت فیزیکی و روحی خوئ توجه کافی داشته باشند و  نیاز های خود را فراموش نکنند.

آغاز رابطه جنسی بعد از زایمان، مسئله مهمی است. شما به زمانی برای خودتان نیاز دارید، اجازه ندهید  که دوست داشتن نوزاد امورات فردی شما را مختل کند. حتی اگر مهمانان زیادی از راه دور آمده باشند، شما نباید از اینکه دوست دارید نیازهای خودتان را برطرف کنید، احساس گناه کنید. اگر دوست داشتید می توانید به پیاده روی بروید، به تماشای برنامه مورد علاقه تان بنشینید یا زمانی را به استراحت خودتان اختصاص دهید.

حتما زمانی را برای آرام کردن روان خود درنظر بگیرید، قبل از آنکه کنترل خودتان را به علت خستگی از دست بدهید. بهتر است برنامه ایی زمان بندی شده برای بازدیدهای خانوادگی تهیه کنید.

اگر خانواده یا دوستان تان وقتی به آنها گفتید که وقت مهمانی دادن ندارید، از شما رنجیدند، بهتر است نظرتان را بخاطر احساس آنها عوض نکنید. از آنها تشکر کنید و بخواهید که زمان دیگری برای دیدن شما بیایند.

آغاز-رابطه-جنسی-بعد-از-زایمان

آغاز رابطه جنسی بعد از زایمان

زودترین زمانی که یک زن می تواند رابطه جنسی داشته باشد، شش هفته اول بعد از زایمان است، آن هم فقط درصورت اجازه پزشک. ممکن است شما تمایل زیادی به برقراری رابطه داشته باشید، ولی یادتان باشد که رابطه جنسی می تواند روند التیام اندام های جنسی را به خطر بیندازد.

علاوه براینکه مدت زمانی برای التیام کامل فیزیکی زنان لازم است، اغلب زنان برای مدتی هیچ حس جنسی ایی ندارند. هورمون ها عامل اصلی این بی میلی اند، ولی کم خوابی و شیردهی هم این موضوع را پیچیده تر می کند. یادتان باشد که بی میلی فیزیکی او هیچ ربطی به احساساتش نسبت به شما ندارد. این بی میلی شخصی نیست، بلکه به دلیل شرایط فیزیکی اوست.

در بعضی زنان، میل جنسی شان وقتی که دکتر رابطه جنسی را بی خطر بداند، بر می گردد، ولی برای عده ایی هم حدود شش تا دوازده ماه طول می کشد. بعضی از مردان نیز ممکن است کاهش میل جنسی را به علت نقش جدیدشان یعنی پدر شدن تجربه کنند. حتی هنگامی که همسرتان کاملا بهبود یافت و میل جنسی او نیز برگشت مدتی طول می کشد تا رابطه تان به حالت عادی قبل از بارداری برگردد.

حتی زمانی که میل جنسی همسرتان برگشت هم ممکن است نتوانید رابطه ایی مانند دوران قبل از بارداری داشته باشید. بهتر است اجازه دهید همه چیز به آرامی پیش برود. هرچند ممکن است در این میان وجود نوزاد زمان کافی را به شما ندهد.

باید روش های کنترل بارداری را نیز درنظر گرفت. بسیاری از مردم معتقدند که زنان شیرده نمی توانند باردار شوند. هرچند شیردهی اغلب، باعث تاخیر در تخمک گذاری می شود، ولی بعضی از زنان درحین شیردهی هم تخمک گذاری می کنند. عده ایی از زنان شیرده ترجیح می دهند از قرص های بارداری به علت تغییر در (مقدار و طعم) شیرشان استفاده نکنند. بنابراین برای زوج هایی که به زندگی عادی جنسی شان برگشته اند، استفاده از کاندوم توصیه می شود. همچنین می توانید با پزشکتان در این مورد مشورت کنید.

موارد استفاده ایمپلنت

موارد استفاده ایمپلنت

  • زمانیکه یک سمت دندان طبیعی باشد و یک یا تعداد بیشتری از یک دندان از انتهای هر قوس دندان از بین رفته باشد .
  • زمانیکه در یک یا هردوتا فک تمام دندانهای ازبین رفته باشند .
  • زمانیکه فاصله بین دندانهای جلو در اثر ازبین رفتن یک دندان در صورتیکه دندانهای کناری آن طبیعی هستند .
  • درصورتیکه در اثر ازبین رفتن یک یا تعداد بیتشتری از یک دندان به خاطر  فاصله زیاد بین آنها  دندان های مجارش طبیعی باشند .

با تحقیقاتی که به عمل آمده است میزان موفقیت  ایپملنت دندان 95% می باشد و این میزان موفقیت در بیماری های  گونا گون  متفاوت  است  و به عوامل مختلفی بستگی دارد  در افرادی که  دارای بیماریهایی ازقیبل دیابت و  سایش دندان (براکسیسم ) است  میزان موفقیت استقاده از ایپملنت دندان کاهش می یابد.یکی از مواردی که برای استفاده از ایپملنت اهمیت دارد داشتن  لثه ها  و استخوان فک سالم  و همیطور بدنی  تندرست می باشد. از این رو بهتر است برای استفاده از ایمپلنت با پزشک متخصص خود حتما مشورت کنید .

بهتر است حدود 6 هفته  صبر کنید  برای جایگزین  کردن همزمان ایپملنت و دندان کشیده شده   به ویژه   دندان های خلفی که  دویا سه تا ریشه دارند و بزرگ می باشند .

بعد از اینکه دندان کشیده شد بهترین زمان برای گذاشتن ایمپلنت می باشد.برای اینکه بعداز کشیدن دندان مقداری از استخوان تحلیلی می رود و می توان در حفره دندان  ایمپلنت  را  قرار داد.

زمانی شانس بیشتری برای گذاشتن  ایپملنت  می باشد که  در اثر عفونت مقدار زیادی از دندان از بین نرفته باشد  و دندان ازبین رفته عفونی نباشد .

بنابراین افرادی  می توانند و دارای قابلیت دریافت ایمپلنت باشند که از نظر سیستم بدنی  کاملا سالم هستند و مانعی برای خارج کردن دندان ها و داشتن پروتز ثابت ندارند.

مزایای ایمپلنت

یکی از پرکاربردترین موارد استفاده ایمپلنت برای افرادی  می باشد که تمام دندان های خود و یا چند تا از دندان های خود را   ازدست داده اند  و همینطور برای افرادی که برای آنها تاج دندان و ریشه درست می شود  به علت اینکه یک دندان خود را از دست داده اند.

 ایپملنت دندان در واقع  مانند دندان طبیعی می باشد و نوعی کاشت  پایه ای برای دندان های متحرک و دائمی است .برای اینکه بتوان تا آخر عمر از آن کار کشید بهتر است مانند دندان طبیعی ازآن نگهداری و مراقبت کنید .